Çocuklarımız yürümeye başladığı andan itibaren gözümüz hep onların üzerinde oluyor. İlk adımları, ilk koşmaları, merdivenleri nasıl çıktıkları… Derken bir gün bakıyoruz ki yürürken ayaklarını içe doğru basıyorlar. İşte o anda anne babaların aklına aynı soru geliyor: “Acaba bir sorun mu var?” Öncelikle şunu söyleyelim; çocuklarda içe basma oldukça sık karşılaşılan bir durum. Özellikle yürümeye yeni başlayan çocuklarda ve okul öncesi dönemde daha belirgin görülebiliyor. Çoğu anne baba bunu fark ettiğinde endişelense de her içe basma, mutlaka bir hastalık olduğu anlamına gelmiyor. Bunun birden fazla nedeni olabilir. Bazen kalça kemiğinin yapısından, bazen diz ile ayak arasındaki kemiklerin içe dönük olmasından, bazen de ayak yapısından kaynaklanabilir. Çocuk yürürken ayak uçlarının birbirine doğru baktığını, sık sık takılıp düştüğünü ya da koşarken dengesini sağlamakta zorlandığını fark edebiliriz. Özellikle küçük çocuklarda kemik ve kas yapısı gelişimini sürdürdüğü için bu durum zamanla kendiliğinden düzelebilir. Ancak her çocuğun gelişimi aynı olmadığı için yalnızca yaşına bakarak karar vermek de doğru değildir. Büyüyünce düzelir demek her zaman doğru mu? İşte burada biraz dikkatli olmak gerekiyor. Evet, çocuklarda görülen içe basmanın önemli bir bölümü büyüme sürecinde azalabilir. Fakat her içe basmanın kendiliğinden düzeleceğini düşünerek değerlendirmeyi ertelemek de doğru değil. Çocuğun yürüyüşünde belirgin bir bozukluk varsa, sık sık düşüyorsa, ağrı hissediyorsa veya durum giderek artıyorsa bir çocuk doktoruna başvurmakta fayda var. Özellikle tek ayakta belirginleşen içe basma, topallama, hareket kısıtlılığı ya da ani başlayan şikâyetler varsa gecikmeden değerlendirilmelidir. Peki, ayakkabı seçimi önemli mi? Anne babaların en çok başvurduğu yöntemlerden biri özel ortopedik ayakkabılar almak. Oysa her içe basan çocuğun özel ayakkabıya, tabanlığa ya da başka bir aparata ihtiyacı yok. Bu tür ürünler, sorunun nedenine göre ve uzman önerisiyle kullanılmalı. Çünkü içe basmanın kaynağı ayaktan değil, bacağın veya kalçanın dönüklüğünden de kaynaklanabilir. Çocuğa sürekli “Ayağını düz bas”, “Öyle yürüme” demek de sorunu çözmez. Çocuk çoğu zaman nasıl bastığının farkında bile değildir. Onu uyarmak yerine hareketlerini gözlemlemek ve gerektiğinde uzman görüşü almak çok daha doğru bir yaklaşım olacaktır. Çocukların gelişimi bir yarış değil. Kimi erken yürür, kimi daha geç konuşur, kimi de yürüyüşünü zaman içinde olgunlaştırır. Önemli olan her farklılığı bir hastalık olarak görmek değil, gerçekten değerlendirilmesi gereken durumları da gözden kaçırmamaktır. Çocuğunuzun ayaklarını içe bastığını fark ettiyseniz hemen korkuya kapılmayın. Yürüyüşünü gözlemleyin, şikâyetleri olup olmadığına dikkat edin ve gerekiyorsa çocuk doktorundan destek alın. Unutmayalım; çocuklarımızın sağlıklı adımlar atması için bazen yapmamız gereken en önemli şey, onları endişeyle izlemek değil, doğru zamanda doğru desteği sağlamaktır.