Bugün 10 Kasım 2026… Türk vatanının kurtarıcısı ve Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucusu Büyük Önder Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün aramızdan ayrılışının 88.yıldönümü. O, “Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır. Ancak, Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır” sözü ile kendisinin de bir fani olduğunu, önemli olanın ise vatanın ve milletin ölümsüzlüğü olduğunu vurgulamıştır.

Birer Türk evladı ve Türkiye vatandaşı olarak bizlere düşen görev, bu vatanı yok olmaktan kurtarıp bizlere emanet edenlerin emanetine sahip çıkmaktır. Bu sahip çıkış “amasız ve fakatsız” olmalıdır. “Kim Atatürkçü, kim değil” tartışmasına girmek, abesle iştigalden başka bir şey değildir. Bu tartışmanın bizleri bugüne kadar bir yere götürmediğini, aksine vatan evlatlarını ikiye bölerek, emperyalizme ve emperyalizmin içimize yerleştirdiği bölücü ve yıkıcı uşaklarına alan açtığını hep birlikte yaşadık ve gördük.

“Vatanını en çok seven, vatanı ve milleti için en çok çalışandır.” Bu söz, vatanseverliğin sadece süslü cümlelerle ya da soyut bir duyguyla değil, üretmekle, emek vermekle ve sorumluluklarını en iyi şekilde yerine getirmekle ölçüleceğini vurgulamaktadır. Büyük Önder Atatürk'ün vizyonunu ve Cumhuriyet’in çalışma ahlakını özetleyen bu anlayışa göre, gerçek vatanseverlik görevini en iyi şekilde yapmaktır. Bunun ölçülebilir faydası ülkeye ve topluma sağlanan somut katkıdır. Birlikte kalkınma ideali ile her Türk evladının kendi işinde en iyisi olmak için çabalamasıdır.

Peki biz bu ideale ne kadar yaklaştık? Bizler için 88 yıl ve öncesinde gösterilen hedeflere ne kadar yakınız, başarabildiklerimiz neler? Örneğin; muasır medeniyetler seviyesine ulaşabildik mi? Refahı toplumsallaştırmış bir yönetim kurabildik mi? İnsanımıza havası temiz, suyu bol, gıdası hijyenik, kentleri modern, güven içinde bir vatan sunabildik mi?

Gelişen ve değişen dünyada ve yaşadığımız bu en zor coğrafyada, “Coğrafya kaderdir” safsatasına teslim olmadan, bu güzel ve güçlü coğrafyanın dezavantajlarını, avantaja çevirerek, dünyaya sadece sloganlarla değil, gerçek manada kafa tutabiliyor ve istediğimizi yaptırabiliyor muyuz?

Birileri “Arzı Mevud-Vaadedilmiş Büyük İsrail”, birileri “Megalo İdea-Büyük Yunanistan”, birileri de “Büyük Ortadoğu Projesi” idealleri kurar ve gerçekleştirmek için türlü entrikayı çevirirken, biz de “Vatan ne Türkiye’dir Türklere ne Türkistan. Vatan büyük ve müebbed bir ülkedir: Turan” diyebiliyor ve bu uğurda çaba sarf edebiliyor muyuz?

Evet bu konularda yoğun bir çalışma emareleri mevcut. Ama yeterli mi, hayır. Daha gideceğimiz çok yol var. Henüz tam anlamı ile refah toplumu olamadık. Refahı tabana yayamadık. Birileri “bir eli yağda bir balda” rahat hayat sürerken, toplumumuzun genelini “yarın ne olacak?” düşüncesinden kurtaramadık.

Eğitimde böyle, ekonomide böyle, sağlıkta böyle, hakeza demokraside böyle. Bunun aksini söyleyecek bir Allah’ın kulu var mıdır, merak ediyorum. Hiçbir toplum, hiçbir ülke bu konularda bağımsız ve sorunsuz olmadıkça gelişmiş sayılamaz. Muasır medeniyetlerin seviyesine çıkmak onları taklit etmekle değil, onların uyguladığı sistemlerin daha iyisine ulaşarak, topluma refahı yaşatmakla olur.

Büyük Önder Atatürk ve silah arkadaşları, tam 107 yıl önce Türk Milleti’nin önüne düşerek bir imparatorluğun küllerinden yepyeni bir ülke ve vatan kurmuş ve görevlerini tamamlayarak bizlere emanet etmiştir. Önemli olan bizlerin bu emanete ne kadar sahip çıktığımız, koruyup kolladığımız ve ileri götürdüğümüzdür. Bunu başarabildiysek “İZ’İNDEYİZ”, yoksa “İzinde” oluruz ki, bu da asla bu vatanı ve milleti kalben sevenlerin bulunabileceği bir nokta olamaz!